|
|
Maxim van de Dorp 07/24/01
oneens! Oppervlakkig gezien zijn mediaervaringen misschien meer bevredigender, maar de diepere ervaringen komen toch uiteindelijk toch nog uit de echte oude wereld.
Wordt het programma nog een keer herhaald?
|
John Leek 06/05/01
een echte kolderstelling; als ik een hap van mijn broodje kaas neem en naar buiten kijk naar de vogels in de tuin refereer ik niet aan mediaervaringen;
tenzij onder media wordt verstaan wat McLuhan eronder verstond. Dan is het alfabet een medium, en geld, en wapens en al het andere wat door mensen is gecreeerd en tussen ons en onze zintuiglijke ervaringen is komen te staan. Maar dan geldt de stelling al voor de eerste HOMO ERECTUS die met een stok een banaan uit de boom sloeg.
|
John van de Laar 06/04/01
De onechte ervaringen van Bonanza in een bos dat naar shampoo ruikt.
dinsdag 24 april 23.07- 23.37 uur
Bestaan "echte" ervaringen nog wel in een door de
media gedicteerde maatschappij? Dat is de centrale vraag die
kunstenaar en techneut Koert van Mensvoort ontkennend beantwoordt
in de veelzijdig vormgegeven aflevering van Bonanza. Deze episode
met de titel: "Papa, het bos ruikt naar shampoo!"
is gemaakt door de onlangs aan het Sandberg Instituut afgestudeerde
Michel van Duyvenbode, aangevuld met bijdragen van andere studenten
van deze instelling. De filmische collage van beeldende kunst,
architectuur, vormgeving en videokunst maken het late halfuurtje
op Nederland 3 zeer de moeite waard om naar te kijken.
In verschillende vormen is verteller Van Mensvoort aan het woord over de invloed van de beeldmedia op ons denken en handelen. We zien hem op een tv in de kroeg of via een billboard in een wereldstad. De beelden zijn zeer creatief en geven een ongekende vaart aan het programma. Alle vormgeving past prachtig bij de gesproken tekst.
Als prikkelend intellectueel kan Koert van Mensvoort de kijker zeker boeien. Toch zit hier het zwakke punt van deze aflevering. Nogal wat uitspraken van de hoofdpersoon schreeuwen om tegengas. Dit wordt niet gegeven. Het is de monoloog van de makers die aan je voorbij trekt. De veelzijdigheid aan vormgeving kan deze eenzijdigheid niet verhullen. Nu gaat het er niet om of Ingenieur Van Mensvoort nu gelijk of ongelijk heeft. Als kijker mis je simpelweg de discussie.
De verteller denkt niet dat er nog zoiets bestaat als een authentiek
gevoel: "Wie heeft er nou nog intieme gevoelens die je
niet al eens op een drie bij zeven scherm in een popcorn kauwende
bioscoopzaal hebt zien uitspreken? Ik gok niemand. " Wie
film en televisie absoluut maakt is geneigd dit zo te stellen.
Maar wanneer ik met mijn driejarig zoontje op een zomerse lentedag
op het strand van Oostvoorne intens van het leven en de zon
kan genieten, weet ik dat er nog genoeg authenticiteit over
is.
Koert gaat nog verder en ziet zelfs geen nut meer in een onderscheid tussen echt en nep. Mij lijkt dit onderscheid nog altijd zinvol. Ik verlies mijzelf ook wel eens in een spannende film of een adembenemende pot schaak, maar van een virtuele regenbui ben ik nog nooit nat geworden.
Het voorbeeld waaraan deze aflevering haar titel ontleent, roept
ook om een weerwoord dat in het programma geen plek vindt. Het
stadskind dat altijd haar haren wast met dennenshampoo en dan
een keer met haar vader in het bos wandelt en zegt: "Pappa
het bos ruikt naar shampoo!" is aandoenlijk, maar dit is
toch geen ontwikkeling waar ik blij mee kan zijn. Kunstenaar
Koert ziet hier geen problemen. Dat nep en echt niet meer bestaan
vergt enige aanpassing, maar hij geeft niets om de gruwelen
over deze vercommercialisering. Hij stelt: "Vroeger rook
het bos naar bos. Was dat dan zo interessant?" Het lijkt
mij toch een breder scala aan authentieke gevoelens oproepen
dan een flesje shampoo! Of zoals Acda en De Munnik al zongen:
"Hoe rook het Vondelpark vannacht? Naar bos, wat had je
dan gedacht?! "
John van de Laar
|
Geert van de Wetering 05/03/01
Ik stel voor om niet te spreken van de 'mediatisering' van onze leefomgeving, maar van een regie van de ruimte. De Amerikaanse wetenschapper Norman Klein heeft daar interessante dingen over gezegd. Hij ziet overal, wat hij zelf noemt, "Scripted spaces" ontstaan. Dit zijn ruimtes die zodanig zijn vormgegeven dat personen in deze ruimtes onbewust gedwongen worden bepaalde keuzes te maken. Voor deze personen lijkt het echter alsof ze totaal vrij zijn om te doen wat, en te gaan waar ze willen, terwijl dit juist niet het geval is. Scripted spaces vallen vaak samen met wat Baudrillard vormen van hyperrealiteit noemt: pretparken, casino's, subtropische zwemparadijzen, etc. Een goed voorbeeld van een hedendaagse hyperreele scripted space is Holland Village in Japan. We hebben hier te maken met een imitatie, een simulacrum van Nederland waarbij alles is geregisseerd. De Jappanners kunnen zonder het vliegtuig in te hoeven stappen, de Utrechtse domtoren beklimmen en een 'echte' Hollandse molen bezichtigen. Dit alles zodanig gepland dat men om de zoveel tijd een eet/drinkgelegenheid tegenkomt en/of een souvernirswinkel waar men 'echt' Delfts Blauw kan aanschaffen. Nogmaals: ik vind 'mediatisering' niet de juiste term voor de voorbeelden die in het programma worden aangedragen. Dit impliceert namelijk de tussenkomst van een medium, en deze was er vaker niet dan wel.
|
Geert van de Wetering 05/02/01
Dat was overdrachtelijk bedoeld, Ronald. Wat heeft een 'sopappel' met een discussie over media-ervaringen te maken? Ik vind de discussie de verkeerde kant opgaan, wanneer de inrichting van het Nederlandse landschap als 'mediatisering' wordt voorgesteld. Al eeuwen wordt de natuur gecultiveerd, denk aan de Engelse en Franse landschapstuinen in de 18de eeuw. Niets nieuws onder de zon...
|
Ronald Bier 05/02/01
Een echte appel met een gemediatiseerde appel vergelijken Geert?
Die waterige sopappels die je in de supermarkt koopt hebben toch niks met een appel te maken.
|
Geert van de Wetering 05/01/01
We moeten geen appels met peren gaan vergelijken, maar een 'echte' appel en een 'gemediatiseerde' appel. Ik zal het uitleggen: Vaak hebben we de ervaringen die via de media tot ons komen nooit in het echt beleefd, dus kun je dus niet zeggen dat media-ervaringen bevredigender zijn dan echte ervaringen, omdat je geen vergelijkingsmateriaal hebt. Natuurlijk is snowboarden op een spelcomputer bevredigender dan zoiets 'authentieks' als de tuin schoffelen. Maar als we kunnen kiezen tussen een echte ervaring en een gemediatiseerde ervaring zal iedereen voor de eerste kiezen. Voorbeeld: Ik kan snowboarden via een Sony Playstation II, maar echt snowboarden geeft een veel grotere kick.
|
Jaap van der Laat 04/25/01
Noem me maar ouderwets ik blijf toch geloven. Ik vond de Noorderlicht uitzending over visuele perceptie overigens een brilliant voorafje voor de Bonanza uitzending later op de avond.
|
Dimitri 04/25/01
Het lijkt erop dat je in deze kolom moet typen wanneer je meent dat het woord 'medium' een synoniem is voor 'beeldbuis'.
|
p 04/25/01
De media die slechts zijdelings in
staat zijn onze zintuigen te prikkelen
kunnen er niet geheel voor zorgen
dat ons bewustzijn ervan overtuigd is dat
het zich in de realiteit bevindt. De
realiteit bestaat uit meer dan
|
Ronald Bier 04/25/01
Computerspellen kunnen toch nooit bevredigender zijn dan een wandeling op de Veluwe. Ik maak me zorgen of de kinderen nog wel genoeg buiten komen.
|
edo 04/25/01
Slechts gedeeltelijk mee eens. Zoals Martin van der Voort al zegt: trek de natuur in en ervaar de geuren, beelden en geluiden op een manier die je niet via de media kunt ervaren. Je zou die (en andere)ervaringen wel gemakkelijk kunnen delen door te refereren naar de media. Niet voor niets geldt de uitspraak: "ik heb het gezien op de tv, dus is het waar." Gevaarlijk, want oppervakkig en veelal kritiekloos... Aan de andere kant kan ik me vinden in de stelling. Denk er maar eens aan om bij een voetbalwedstrijd aanwezig te zijn. Bij een doelpunt is het eerste wat je denkt: "Herhaling!" Dan kan televisie bevredigend zijn, al hoef ik een doelpunt ook weer niet 10 keer vanuit een ander camerapunt te zien...
|
Martin van der Voort 04/20/01
Je moet er wel voor de natuur in trekken, maar dan is het nog mogelijk puur natuur ervaringen te hebben.
|
|
grrr 08/13/01
we zouden er natuurlijk een live reality verslag van kunnen maken ..
|
Rene Hoofd 06/20/01
Wist je dat vogeltjes tegenwoordig ook de ringtonen van GSM's nafluiten. De populairste mannetjes zijn de vogels met de nieuwste beltonen.
|
Koert 06/15/01
Ik moet altijd lachen om die plaatjes in evolutie boeken.
De aap die rechtop gaat lopen, zijn vacht verliest en mens wordt. Die mens is NAAKT! Dat is net zo belachelijk als een jonglerende aap in een clownspak.
|
Koert 06/15/01
John Leek is het oneens met de stelling omdat dan a l l e s wel media is. "Maar dan geldt de stelling al voor de eerste HOMO ERECTUS die met een stok een banaan uit de boom sloeg." zegt hij in de linker kolom.
Zijn voorbeeld toont evengoed aan dat het onderscheid tussen echt/kunstmatig vals is. Een houtvuur was ooit iets kunstmatigs, tegenwoordig noemt men het authentiek.
Voor die eerste homo erectus was het slaan met de stok een vorm van virtual reality.
Het is daarom ook dat ik er voor ben het echt/nep onderscheid af te schaffen en te vervangen door een beoordeling op presence of gevoel van natuurlijkheid.
|
Job 06/05/01
coderen is het woord geloof ik; aan het begin van een toneelstuk het publiek informatie geven waarmeee het latere events gemakkelijk kan herkennen en begrijpen.
meer en meer van deze codering krijgen wij IRL toegespeeld via de media. hierdoor refereer je eerder naar media ervaringen dan echte ervaringen omdat media ervaringen bredergedragen worden en helderder gecodeerd zijn...mi.
|
Erwin S 05/05/01
Ik vraag me af of het ook geldt voor het geweld op TV. In japan is heel veel geweld en sadisme te zien op tv terwijl het verder juist een hele beleefde maatschappij is.
|
koert 05/02/01
Verschil met de 18e eeuwse landschapstuinen is natuurlijk wel dat het tuinen waren, geen natuurgebieden. Groot verschil of je natuur cultiveert en het 'tuin' noemt of dat je natuur cultiveert en het 'natuur' noemt.
Ik ben het wel met Geert eens dat het fenomeen van alle tijden is. We hebben in het kader van massamedia/virtualisering simpelweg de grot van Plato weer eens uitgegraven. Klassieke verhalen in een nieuwe tijdsgeest. Niks mis mee, hard nodig zelfs. Overigens, de grotten van Plato waren er gewoon, terwijl de grotten waar we nu over praten door mensen gebouwd worden. Dat maakt uit.
In dit kader is het Franscis Bacon fragment over de menselijke idolen ook relevant.
|
Dirk-Jan van Manen 05/01/01
Laatst vloog ik voor het eerst in m'n leven naar Engeland. Even betrapte ik bij mezelf de gedachte... Hee het (eiland) bestaat echt, toen onder mijn ogen de kustlijn van Engeland uit de Noordzee opdoemde. In Londen waren de dubbeldekkers welliswaar dubbel, maar veel minder rood dan 'het hoort'. Tijdens die enkele dag in Londen heb ik jammer genoeg niet veel meer kunnen doen dan het verifieren van alle grote sightseeing trekpleisters.
Tijdens het zien van de kroonjuwelen was ik gelukkig nog helder genoeg van geest om hun lelijkheid in te zien en daarmee de grap van de waarde en het hele beveiligings gebeuren er omheen.
Verder denk ik dat het onmogelijk is vast te stellen in hoeverre mediatisering van Nederland al gevorderd is. Ik zie het gevaar van geestes 'verarming' door het voortdurend kijken naar imperfecte media representaties; Soaps, slechte films alhoewel het moeilijk is om vast te stellen waar de grens ligt tussen een goede en een slechte media representatie.
Ik vraag me af of het uberhaupt mogelijk is een media representatie van iets te maken, die geen afbreuk doet aan 'de werkelijkheid...'
|
Koert van Mensvoort 05/01/01
Dunkt dat ik het eens ben. Vooral de discussie over natuurgebieden spreekt me aan. In Nederland worden natuurgebieden door mensen onderhouden en ingericht. Er zijn twee uitersten waarin dit gedaan kan worden:
De pretpark aanpak met veel pannekoekhuizen, glijbanen, hangbruggen en andere kunstmatige elementen.
Of de Natuur maken zoals het vroeger was aanpak. Met prehistorische wouden en bijbehorende kuddes dieren. Je probeert de verloren gegane natuur te recreeëren in een soort Efteling spookjesbos.
Ik vind de eerste aanpak oprechter (erkennen dat het natuurgebied cultureel is). De tweede aanpak wekt een illusie van niet gemedieerdheid en dat is schijnheiligs. Als natuurinrichter bouw je een grot van Plato.
Toch heeft de tweede aanpak mijn voorkeur. De natuur maken zoals het vroeger was aanpak bewerkstelligt een gevoel van natuurlijkheid. Natuurlijkheid is toch wat je verwacht van een natuurgebied en als gevoel van natuurlijkheid het beste wat je kunt krijgen in Nederland zal ik daar voor kiezen.
|
Gideon 04/26/01
Helemaal eens.
Iets anders...
Nooit gedacht dat mijn visie over de toepassing van Multi Media en de belangrijkheid ervan in denk en beeldvorming van de mens, ook door anderen zo sterk aanwezig zijn. Jij bent de eerste die mijn visie deelt.
TOP!!!
|
HJ 04/26/01
Eens en eens met Stan. Laat Disney de natuurgebieden aanleggen? Accoord, maar laat dan iemand anders de duinen doen. Het blijft belangrijk in de gaten te houden dat er een zekere diversiteit blijft en dat niet alles Mickey Mouse wordt wat de klok slaat.
|
Dirk Jan 04/26/01
Altijd al een beetje ongemakkelijk gevoel wanneer ik ga snowboarden in zo'n skihal. Alles beter dan een moddersloot.
|
Rob 04/26/01
Ik woon onder een hoogspanningsmast,
waardoor mijn blik op de wereld al onderhoogspanning staat.
|
Wouter 04/25/01
Ik ben het eens met de stelling en vond het een prachtig programma, maar wil vooral reageren op Ronald Bier (04/25/01). Ronald zegt dat een computerspel niet bevredigender kan zijn dan een wandeling op de veluwe. Dat klopt. Maar het gaat er nu net om dat die wandeling op de Veluwe ook een mediaervaring geworden is. Die zogenaamde natuur op de Veluwe is compleet vormgegeven.
Nederland is een computerspel!
Wandelen in een kunstmatig natuurgebied is inderdaad bevredigender dan wandelen in het roergebied.
|
Stan 04/24/01
Al zou je het willen - het valt simpelweg niet te ontkennen. Veel fenomenen en gebeurtenissen verkrijgen een grotere realiteitswaarde in onze ogen als de media er hun licht over hebben laten schijnen. Sinds Baudrillard's notie van hyperrealiteit lijkt de medialisering van onze wereld bovendien alleen maar te zijn toegenomen - lees bv Sherry Turkle's mooie boek 'Life on the Screen', over de invloed van de digitale cultuur op het identiteitsbesef van de mens. De opmerking hiernaast over de natuur is overigens wel interessant en roept de vraag op of we nog wel de 'echte' natuur intrekken of een ervaring van pure natuur willen meemaken in een door de overheid (of wellicht zelfs Disney) aangelegd natuurgebied - wat is het verschil? Ik weet het niet...
|
David 04/20/01
Geheel mee eens, met de opmerking dat dat eigenlijk altijd al gold. Het is niet mogelijk ervaringen te hebben zonder te refereren aan eerdere culturele ervaringen.
|
Elodie 04/20/01
Ik ben het er helemaal mee eens. Meermalen per dag heb ik wel even het gevoel dat ik in een soap zit. Misschien moet ik andere vrienden zoeken.
|
|
